وَ اللَّهُ فَضَّلَ و خداى افزونى داد بَعْضَكُمْ برخى را از شما عَلى بَعْضٍ بر برخى ديگر فِي الرِّزْقِ در روزى يعنى در مال دنيا تا يكى توانگر شد و يكى درويش يكى مهترى يافت و ديگرى چاكرى فَمَا الَّذِينَ فُضِّلُوا پس نيستند آنان كه افزونى يافته‌اند در اموال يعنى آنها كه بسبب مال مهترى يافته و توانگر گشته و مالك رقاب جمعى از موالى شده‌اند نيستند بِرَادِّي رِزْقِهِمْ بازگرداننده مال خود را يعنى دهنده و بخشش‌كننده عَلى ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ بر آنها كه مالك شده است دستهاى ايشان آن كسان را يعنى خواجگان مالهاى خود را بر بندگان نمىدهند كه اگر مالكان مملوكان را در اموال خود شريك سازند فَهُمْ فِيهِ سَواءٌ پس باشند ولات و موالى در مال‌دارى يكسان در تيسير فرموده كه خطاب با مشركان عرب است كه در تلبيه مىگفتند لبيك لا شريك لك الا شريكا هو لك حق سبحانه و تعالى مىفرمايد كه شما تجويز نمىكنيد كه بندگان شما در مال شما شريك شما باشند پس چگونه روا مىداريد كه بتان شريك من باشند در الوهيت أَ فَبِنِعْمَةِ اللَّهِ آيا بنعمت خداى يَجْحَدُونَ انكار مىكنيد و حفص به صيغه غيبت مىخواند يعنى كافران انكار نعم او مىكنند و چون ثابت شد كه منعم بجميع نعم او است پس هر كه بت را شريك او گويد منكر نعمت او شده باشد وَ اللَّهُ جَعَلَ و خداى بيافريد لَكُمْ براى شما مِنْ أَنْفُسِكُمْ در جنس شما أَزْواجاً زنان كه با ايشان آرام مىگيريد وَ جَعَلَ لَكُمْ و بيافريد براى شما مِنْ أَزْواجِكُمْ از زنان شما بَنِينَ پسران وَ حَفَدَةً و دختران يا اولاد اولاد يا دامادان يا فرزندان زنان كه از شوهران ديگر دارند وَ رَزَقَكُمْ و روزى داد شما را مِنَ الطَّيِّباتِ از پاكيزه‌ها و لذيذها أَ فَبِالْباطِلِ آيا به بيهوده يُؤْمِنُونَ مىگروند اين مشركان وَ بِنِعْمَتِ اللَّهِ و به نعمت خداى هُمْ يَكْفُرُونَ ايشان نمىگروند باطل عقيده است كه به بتان دارند از تحقيق اعانت و شفاعت و نعمت پرستش حق است بيگانگى يا باطل آن چيزى است كه حرام كردند از بحيره و سائبه و نعمت آنچه خداى بر ايشان حلال گردانيده و گفته‌اند كه باطل شيطان است و ايشان به دو مىگروند و نعمت حضرت رسالت‌پناه صلى اللّه عليه و سلّم است و به دو مىگروند وَ يَعْبُدُونَ و مىپرستند مِنْ دُونِ اللَّهِ بدون خداى ما لا يَمْلِكُ لَهُمْ آن چيزى را كه مالك نيست يعنى توانائى ندارد براى ايشان رِزْقاً روزى دادن مِنَ السَّماواتِ از آسمانها يعنى باران وَ الْأَرْضِ و از زمين يعنى نباتات ملخص سخن آنست كه كافران عبادت بتان مىكنند كه ايشان نمىتوانند روزى دادن شَيْئاً چيزى را به پرستندگان خود از مطر و نبات وَ لا يَسْتَطِيعُونَ و هرگز نيز نمىتوانند كه روزى دهند و مقرر است كه كه پرستش اين‌ها خلاف عقل بود زيرا كه عبادت شكر نعمت است و هيچ نعمتى عظيم‌تر از آفريدن و روزى دادن نيست و اين دو صفت خداى را ثابت است نه اصنام را .